Boek
Nederlands
Een 20-jarige jongen reist met zijn vader, halfbroer en stiefmoeder door een Chileense woestijn en worstelt met herinneringen aan het familieleven van vroeger.
Onderwerp
Ouder-kindrelatie
Titel
Camanchaca
Auteur
Diego Zúñiga 1987-
Vertaler
Merijn Verhulst
Taal
Nederlands
Oorspr. taal
Spaans
Oorspr. titel
Camanchaca
Uitgever
Amsterdam: Karaat, 2017
139 p.
ISBN
9789079770335 (paperback)

Besprekingen

De kunst van het ontwijken

Roman. Er hangt een mist van onzekerheid over het debuut van de Chileen Diego Zúñiga. Camanchaca is een trip door een emotionele woestenij.

De 'camanchaca' is de dichte mist die het Chileense kustgebied van tijd tot tijd aan het oog onttrekt. Het is een verdomd handige metafoor voor een wazig geheugen en een in nevelen gehulde familiegeschiedenis. Dat blijkt uit de debuutroman van Diego Zúñiga. De aanstormende Chileense schrijver stuurt in Camanchaca een jongeman op een roadtrip dwars door de Atacama, de droogste woestijn ter wereld. Het boek verscheen al in 2009, maar is nu pas in het Nederlands vertaald.

Geen roadnovel zonder vervoermiddel en dus wordt er in de eerste zinnen een rijtje merknamen opgesomd: een Ford Fairlane, een loodkleurige Honda Accord, een azuurblauwe BMW 850i en een Ford Ranger. Zodra de personages van een geschikt voertuig zijn voorzien, wordt het mechaniek op gang getrokken, slaat de verhaalmotor aan en kan de tocht beginnen.

De verteller wordt in een rookkleurige pick-up de woestijn in gestuurd. Die troosteloze vlakte weerspiegelt de l…Lees verder

De ouders van de twintigjarige, zwaarlijvige, Chileense ik-figuur met tandproblemen, scheidden toen hij vier was. Zijn vader, vergezeld door zijn nieuwe vrouw en het zoontje dat ze samen hebben, pikt hem op voor een lange rit door de Atacama-woestijn naar zijn grootvader. Die rit wordt de achtergrond voor een mengelmoes van herinneringen, veraf en dichtbij. De flarden van het familieverhaal die zo ontstaan, zijn triest en mysterieus: er is sprake van broedermoord, intimiteiten van de zoon met de moeder, een verdwenen nicht etc. Alles blijft flou, maar wordt daardoor des te intenser. De Chileense schrijver Diego Zúñiga (1987) werd meermaals bekroond voor deze debuutroman die dateert uit 2009. In een sobere, afstandelijke stijl beschrijft hij een verbrokkelde familie waarin iedereen geheimen voor de ander heeft en uitingen van genegenheid schots en scheef staan. Door de sobere afstandelijkheid beklijft en ontroert deze roman die zich richt tot literatuurliefhebbers die stijl en diepgang…Lees verder