Boek
Nederlands

Het leven gezien van beneden

Dimitri Verhulst (auteur)
+1
Het leven gezien van beneden
×
Het leven gezien van beneden Het leven gezien van beneden

Het leven gezien van beneden

Genre:
Een 71-jarige Bulgaarse dame blikt terug op de communistische tijd waarin cultureel niets mogelijk was.
Titel
Het leven gezien van beneden
Auteur
Dimitri Verhulst 1972-
Taal
Nederlands
Uitgever
Amsterdam: Atlas Contact, 2016 | Andere uitgaves
157 p.
ISBN
9789025449148 (hardback)

Besprekingen

Communistisch gekkenhuis

Roman. In zijn nieuwe roman richt Dimitri Verhulst zijn satirische pijlen op de wereld van het communisme. De dunne intrige cirkelt rond de Russische auteur Michail Sjolochov. Het ontaardt in een luimig boek vol grapdwang.

Nobelprijswinnaar Literatuur worden, het is niet altijd een spijkerharde garantie op eeuwige roem. Zeg nu zelf, hebt u ooit gehoord van voormalige laureaten als Bjørnstjerne Bjørnson, Giosuè Carducci, Henrik Pontoppidan, Frans Eemil Sillanpää of Sjmoeël Josef Agnon? Exotische namen die zelfs bij fanatieke literatuurstudaxen in de kluizen van het geheugen liggen te beschimmelen.

Wel vaker zwaaide de Zweedse Academie een nobele onbekende de hoogste lettereneer toe. Zelden bakte ze het echter bruiner dan in 1965, toen om puur ideologische redenen de Russische auteur Michail Sjolochov met lauweren werd omhangen. De schrijver van De stille Don, een romantisch epos dat tussen 1928 en 1940 in vier delen was verschenen, gold al jaren als troetelbeer van de Russische autoriteiten, zelfs toen zijn literaire arbeid geheel verflenste. Ideologisch zat Sjolochov gebeiteld, als trouwe acoliet van het communisme en lid van het Centraal Comité v…Lees verder

Applaus voor het vrije woord!

Roman. Dimitri Verhulst waagt zich in het mijnenveld tussen kunst en politiek, in een onvoorspelbare roman vol seks en stront.

Tussen de domeinen van politiek en kunst ligt een mijnenveld. O wee de politicus die zich daar waagt, en o wee ook de schrijver. De eerste zal botsen op het verwijt van censuur, de tweede zal door zijn collega's de maat genomen worden. Het overkwam laatst nog Arnon Grunberg. De recensie van diens roman Moedervlekken op De Reactor, waarin Grunberg een conservatieve moraal werd verweten, leidde tot bitsige Facebook-discussies. Grunberg zou de macht naar de mond praten: 'Nergens in Moedervlekken wordt heteronormativiteit of eurocentrisme op een beklijvende manier op de proef gesteld.'

De nieuwe Dimitri Verhulst, Het leven gezien van beneden, waagt zich in datzelfde mijnenveld. Aan de ene kant zien we Michail Sjolochov (1905-1984), Russisch schrijver, lieveling van het partijapparaat, 'orgelpunt van het socialistisch realisme' en winnaar van de Nobelprijs voor Literatuur 1965. Maar waarschijnlijk ook: pleger van plagiaat, 'volgraag …Lees verder

Toiletlectuur

Dimitri Verhulst schreef een roman over gefnuikte levens in communistisch Bulgarije, maar veel verder dan wat obligate grappen en grollen komt hij niet.

In 1974 gooide Alexander Solzjenitsin vanuit Zürich een gigantische knuppel in het Sovjet-Russische literaire hoenderhok. De stille Don , het vierdelige realistische meesterwerk waarvoor Michail Sjolochov negen jaar eerder de Nobelprijs kreeg, had hij niet zelf geschreven, beweerde de dissidente auteur. Het was van Fedor Krjoekov, een ‘witte’ schrijver die in 1920 in een bolsjewistisch gevangenkamp aan tyfus was gestorven. Sjolochov, altijd al iemand die tegen de schouders van de macht had aangeschurkt, had het manuscript bemachtigd en er zijn eigen naam boven gezet. Die Michail Sjolochov speelt een grote rol in Het leven gezien van beneden , de nieuwe roman van Dimitri Verhulst, maar niet de hoofdrol. Die is weggelegd voor Liliya, een Bulgaarse die letterlijk haar kont afveegt met De stille Don .

Ooit was ze gelukkig getrouwd met de beloftevolle toneelschrijver Anton Cherkov, tot die Wat de schapen wel nog weten op scène bracht…Lees verder

Lilya, een oude Bulgaarse dame, heeft zo haar eigen manier om in opstand te komen tegen regimes en doctrines die haar niet zinnen. Op 71-jarige leeftijd blikt zij terug op haar leven. Per hoofdstuk verspringend in tijd van 1943 tot 2015. Ze was getrouwd met een begenadigd schrijver die werd vermalen door het politieke systeem. Haar verzet bestaat onder andere door haar gat af te vegen met het werk van de Russische Nobelprijswinnaar Sjolochov. Verhulst (1972) heeft het vermogen een schrijnend gegeven luchtig op te schrijven. Het betekent ook dat er een zekere afstand blijft bestaan tussen de lezer en het verhaal. Niet het beste boek van Verhulst, maar liefhebbers van zijn werk zullen niet teleurgesteld worden.

Over Dimitri Verhulst

CC BY-SA 4.0 - Foto van/door Michiel Hendryckx

Dimitri Verhulst (Aalst, 2 oktober 1972) is een Belgische schrijver en dichter.

Bio- en bibliografie

De titel Assevrijdag uit 1992 is een eigen uitgave voor enkele vrienden en bekenden. Zijn officiële debuut was de verhalenbundel De kamer hiernaast (1999), die genomineerd werd voor de NRC-prijs. Hij publiceerde verhalen en gedichten in verschillende literaire tijdschriften, waaronder Nieuw Wereldtijdschrift, De Brakke Hond en het tijdschrift Underground, waarvan hij redacteur is.

In 2001 verscheen de roman Niets, niemand en redelijk stil, later dat jaar gevolgd door Liefde, tenzij anders vermeld. De roman De verveling van de keeper verscheen in 2002.

In 2003 publiceerde hij Problemski Hotel, dat vertaald werd in het Duits, Deens, Engels, Frans, Hebreeuws, Sloveens, Italiaans, Pools en Hongaars.

De roman De zeven laatste zinnen i…Lees verder op Wikipedia