Boek
Nederlands

Een kanarie in mijn hoofd

Ed Franck (auteur)
+1
Een kanarie in mijn hoofd
×
Een kanarie in mijn hoofd Een kanarie in mijn hoofd

Een kanarie in mijn hoofd

Ed Franck (auteur)
Doelgroep:
Vanaf 9-11 jaar
Wout (10) bezoekt met zijn klas een bejaardentehuis. Hij maakt kennis met de oude Mo. Tussen hen ontstaat een bijzondere vriendschap. Vanaf ca. 9 jaar.
Onderwerp
Bejaarden, Vriendschap
Titel
Een kanarie in mijn hoofd
Auteur
Ed Franck
Taal
Nederlands
Editie
1
Uitgever
Leuven: Davidsfonds/Infodok, 2010
100 p.
ISBN
9789059083820 (hardback)

Besprekingen

Een kanarie in mijn hoofd

Ed Franck heeft geen exotische setting nodig om je aandacht te grijpen in de eerste bladzijden van dit kinderboek. 'De kabouters vallen aan!' is de openingszin waarmee een oude man de klas beschrijft die zijn bejaardentehuis komt bezoeken. Met zijn 'kabouter' heeft Mo geluk. Wout is een allenig jongetje met een goed hart en veel geduld - al is hij in gedachten erg kritisch over de bejaarde die hem werd toegewezen: 'Hij leek te klein voor zijn huid. Een beetje alsof iemand hem had laten leeglopen en vergeten was hem weer op te pompen.' Gelukkig hoeft Wout met Mo niet over de duivensport te praten, zoals zijn juf had voorgesteld.

Er zijn veel jeugdboeken die een bijzondere band beschrijven tussen een kind en een ouderling, maar weinig bejaarden worden zo scherp en zelfkritisch geschetst als Mo. Het laat zich natuurlijk raden dat Wout door zijn cynisme heen kan prikken en dat er zich stilaan een vriendschap ontwikkelt tussen het jongetje zonder vrienden en de oude knar. Ook kun …Lees verder

Een krasse knorpot van negentig



Oude mensen in kinderboeken, ze gaan al jaren mee, maar recent krijgen ze meer en meer een centrale plaats. Ook op dit vlak geeft de kinderliteratuur een beeld van wat er in de maatschappij beweegt. In de meeste boeken gaat het om gezellige en hulpvaardige opa's en oma's, maar Ed Franck pakt het in Een kanarie in mijn hoofd anders aan. Hij voert 'een krasse knorpot van negentig' op.

We leren de oude Mo kennen via Wout. Als die met zijn klas een bezoek brengt aan het bejaardentehuis, ontmoet hij toevallig Mo. Het klikt tussen hen, en Wout wordt een vaste bezoeker. Ed Franck focust op de groeiende verstandhouding tussen beiden. Daartoe kiest hij voor een hij-verhaal, met Wout als focalisator. Op die manier kan hij de nodige afstand bewaren, en tegelijk veel aandacht schenken aan Wouts gedachten. Hij typeert hem als een stille, bedachtzame jongen, met een voorliefde voor bijzondere woorden en boeken, een typisch Franck-persona…Lees verder
Wout bezoekt met zijn klas een bejaardentehuis. Alle deuren staan open, de meeste bejaarden zijn wel in voor een praatje. Wout kiest echter de dichte deur van Mo, die niet op contact zit te wachten, lijkt het. Maar de stille Wout (10), die niet met leeftijdgenoten omgaat, en de knorrige Mo (90) een ondeugende mopperkont mogen elkaar wel. Wout blijft bij hem op bezoek gaan en maakt ook contact met de andere bejaarden. Het verhaal schetst een aandoenlijk beeld van deze bijzondere vriendschap. De oudjes worden met hun eigenaardigheden liefdevol neergezet. Hoewel het vanuit Wout verteld wordt, komt de lezer weinig van hem te weten, waardoor hij niet echt tot leven komt. Bovendien trekt hij erg volwassen conclusies. Het verhaal, met heel rake, humoristische dialogen, speelt zich helemaal af in het bejaardentehuis. Mo vertelt het een en ander over zijn vroegere leven. Hij heeft bijvoorbeeld zijn zoon verloren in de leeftijd van Wout, maar ook dat wordt slechts aangestipt. Ondanks deze beden…Lees verder

Een kanarie in mijn hoofd

Als Wout met de klas het bejaardentehuis bezoekt, ontmoet hij Mo. Mo is een negentigjarige mopperkont. Het eerste gesprek verloopt stroef maar na een tijdje klikt het wel. Wout raakt geïntrigeerd door de verhalen van Mo en besluit om Mo vaker in het bejaardentehuis te bezoeken. Tijdens zijn vele bezoekjes leert hij ook de andere bewoners kennen. Hij ontmoet er Moedervlek, die een sjaal en muts voor hem breit, de Professor, de Sluiervrouw, Karel de Dikke en de Pianomevrouw. Toch blijft Mo zijn beste vriend.
Ed Franck vertelt op een vertederende en ontroerende manier over de groeiende vriendschap tussen een jongen van tien en een man van negentig. Een innemend verhaal dat de kloof tussen generaties moeiteloos overbrugt en waarvan je vanzelf stil wordt.

Over Ed Franck

CC BY-SA 3.0 - Foto van/door Geert Renckens

Ed Franck, geboren als Eddy Vrancken (Beringen, 27 juli 1941), is een Vlaams jeugdauteur. Hij brengt sinds halverwege de jaren tachtig boeken uit en zijn werk viel in Vlaanderen verschillende malen in de prijzen.

Biografie

Ed Franck bracht zijn jeugd door met zwerven langs de boorden van de Maas en op de verwilderde ophogingen langs het Albertkanaal. Hij groeide op in een groot gezin met dertien kinderen. Reeds als kind was hij een boekenwurm, en vanuit zijn belangstelling werd hij leraar Engels en Nederlands. In 1996 heeft hij het onderwijs verlaten om fulltime schrijver te worden.

Franck is een veelzijdig schrijver. Hij pakt bewust verschillende genres aan om clichés te vermijden en grenzen te verkennen: poëzie, liederen, historische romans, dagboeken, detectives, hervertellingen van klassiekers, vertalingen, heldensagen. Vanuit zijn fascinatie voor taal heeft elk boek een eigen stem. Dit combineert hij met psychol…Lees verder op Wikipedia