Boek
Nederlands
‘Vuurtorenberichten’, het eerste boek van Jazmina Barrera dat in Nederlandse vertaling verschijnt, is te lezen als een reeks essays, een reisverslag langs vuurtorens op verschillende continenten, maar ook als een autobiografische roman van een jonge schrijfster op zoek naar een thema. ‘Vuurtorenberichten’ gaat over literatuur, kunst, films en, uiteraard, over vuurtorens. Maar het gaat ook over
Onderwerp
Vuurtorens
Titel
Vuurtorenberichten
Auteur
Jazmina Barrera 1988-
Vertaler
Joep Harmsen Merijn Verhulst
Taal
Nederlands
Oorspr. taal
Spaans
Oorspr. titel
Cuaderno de faros
Uitgever
Amsterdam: Karaat, 2021
141 p. : ill.
ISBN
9789079770496 (paperback)

Besprekingen

Verveling is de grootste vijand

In haar essays over vuurtorens lijkt Jazmina Barrera volstrekt niet bezig te zijn met de lezer. Ze schrijft voor zichzelf, op zoek naar houvast in het leven. Het resultaat is wonderlijk en troostrijk.

In De rustelozen van de Poolse Nobelprijswinnaar Olga Tokarczuk zit een klein meisje alleen thuis in de vensterbank. Door het raam ziet ze hoe de duisternis zachtjes uit de hemel neerdaalt. Ze wordt erdoor overvallen. Ze wil naar buiten, maar weet niet waarheen. Het is alsof ze in de val zit. En dan gebeurt het: 'In een flits ontdek ik de waarheid, er valt niets meer aan te doen: ik ben.'

De Mexicaanse schrijver Jazmina Barrera (1988) lijkt op een soortgelijke manier opgesloten te zitten in haar essayistische boek Vuurtorenberichten. Ze woont op een eiland, op de vijfde verdieping van een rood gebouw. Twee van de vier ramen in haar appartement hebben tralies. De andere twee kijken uit op een 'bakstenen muur die zo hoog is dat als je uit het raam omhoog kijkt, je de hemel niet eens kunt zien'. Nooit is ze claustrofobisch geweest, schrijft ze, maar nu voelt ze een niet te stillen verlangen naar de horizon.

Barrera ervaart pijn. Een nare, existentiële pijn, die voor…Lees verder

Dwaallicht

Voor Jazmina Barrera zijn vuurtorens even aanlokkelijk als de gezangen van sirenen. Gelukkig leidde ze geen schipbreuk toen ze haar obsessies neerpende in dit prachtige logboek.

‘Ik weet dat mijn liefhebberij niet bijster origineel is, zij is eigenlijk net zo gewoon als het verzamelen van porseleinen beeldjes of postzegels’: de Mexicaanse schrijfster Jazmina Barrera onderkent de banaliteit van haar verzamelwoede. Haar collectie vuurtorens behelst niet meer dan wat kitscherige souvenirs, een schraal surrogaat voor haar droom: de trotse eigenaar van een echte vuurtoren worden. Dat is haast onmogelijk. De meeste vuurtorens zijn in het bezit van nationale overheden, en zelfs al mocht ze er een verwerven, dan zou een wrede paradox haar deel zijn. Wie een vuurtoren koopt, moet namelijk vuurtorenwachter worden en dat is een vorm van gevangenschap: je kunt niet zomaar even het licht doven om op vakantie te gaan. Zo’n gebouw komt met een zware verantwoordelijkheid. Schepen rekenen op je gidsend licht, drenkelingen op je reddend oog. ‘Trouwens, als zijn licht zou worden verduisterd, herleid je een vuurtoren tot een stenen huls’, zo voeg…Lees verder

Een vuurtoren willen worden

De Mexicaanse Jazmina Barrera houdt van vuurtorens en schrijft daar erudiet en spitsvondig over.

Vuurtorens staan aan de rand van de bewoonde wereld en kijken uit over de onherbergzame leegte van zee of oceaan. Ze spreken tot de verbeelding. Vaak bevinden ze zich op afgelegen plekken. En ooit, niet zo lang geleden, werden ze bemand door vuurtorenwachters, die een kleurrijk bestaan leidden: avontuurlijk, vrij, eenzaam.

Jazmina Barrera (Mexico, 1988) schreef een onderhoudend en spitsvondig boek over vuurtorens. Ze bezoekt er een stuk of zes. En hoewel ze behoort tot een generatie die veel en ver reist, lijkt ze meer talent te hebben voor met haar neus in de boeken zitten. Want vooral ook leest ze over dit onderwerp alles wat los en vast zit. Dat zijn met name Engelstalige auteurs: Woolf (de roman Naar de vuurtoren), Stevenson (De man van Schateiland en Dr. Jekyll en Mr. Hyde had een vader en een opa die als ingenieurs de techniek van de vuurtorens verder hielpen), Joyce (natuurlijk zit er in Ulysses ook een vuurtoren) en Walter Scott: die liet een dagboek na van een inspe…Lees verder