Boek
Nederlands

Weg van Vlaanderen : hedendaagse Vlaamse landschappen in de beeldende kunst 1968-2013

Jeroen Laureyns (auteur)
+1
Weg van Vlaanderen : hedendaagse Vlaamse landschappen in de beeldende kunst 1968-2013
×
Weg van Vlaanderen : hedendaagse Vlaamse landschappen in de beeldende kunst 1968-2013 Weg van Vlaanderen : hedendaagse Vlaamse landschappen in de beeldende kunst 1968-2013

Weg van Vlaanderen : hedendaagse Vlaamse landschappen in de beeldende kunst 1968-2013

Titel
Weg van Vlaanderen : hedendaagse Vlaamse landschappen in de beeldende kunst 1968-2013
Auteur
Jeroen Laureyns
Taal
Nederlands
Editie
1
Uitgever
Lichtervelde: Hannibal, 2013
336 p. : ill.
Aantekening
Uitg. n.a.v. de tentoonstelling te Turnhout (Expozaal van de Warande) van 18 mei tot 25 augustus 2013
ISBN
9789491376535 (paperback)

Besprekingen


In hoofdstukken die pendelen tussen gisteren en vandaag ontvouwt hij, met als leidraad het werk van de kritische cultuurfilosoof Ton Lemaire, diverse artistieke stellingnamen tegenover (wat er rest van) het Vlaamse landschap: het laatste lyrische landschap (‘Fucking Flanders’!) van Thierry De Cordier, de non-lieu Vlaanderen in de maquettes en installaties van Hans Op de Beeck, het onbereikbare landschap van de fotograaf Jan Kempenaers, het wegdeemsteren van het lyrische landschap bij de oorspronkelijk nieuw figuratieven Roger Raveel, Raoul De Keyser en Antoon De Clerck, de spanning tussen het eens schoonste en vervolgens lelijkste land ter wereld met de optekening van de ravage in de loop van de tijd (Renaat Braem, Walter De Mulder, Georges Charlier), de ambivalente lyrische landschapsfilms over het rampgebied Vlaanderen van Jef Cornelis in samenwerking met Daniël Robberechts, Leo Pleysier en Geert Bekaert, en ten slotte (als inleefbare thuiskomst) het verdriet van Vlaanderen in h…Lees verder
Op het eerste gezicht is het onderwerp van deze studie (die samen met een tentoonstelling een doctoraatsproject in de kunsten vormt) er een om snel over uitgepraat te zijn. Zowel in de realiteit als in de kunst lijkt er van het hedendaagse landschap niet veel over te blijven. Voor ongerepte natuur moet je, afgezien van een paar reservaten, niet meer in voorstad Vlaanderen zijn, en ook de eens zo bloeiende landschapschilderkunst is een uitgeput genre. Schilders die het nog wel beoefenen, laten zich inspireren door de natuur in het buitenland of door hun fantasie, amateurschilders herkauwen tot kitsch wat ze van een ideaal landschap afweten. Toch toont Jeroen Laureyns in zijn onconventionele boek — een mengeling van vulgariserend academische studie, kunstkritiek, autobiografische reflectie en anekdotiek — dat er meer sporen van het hedendaagse Vlaamse landschap in de kunst te vinden zijn, als je die twee maar ruim genoeg opvat. Hij heeft dus ook oog voor de autosnelwegen, de lintbeb…Lees verder