Boek
Nederlands

De Gele Rivier is bevrozen

Leo Pleysier (auteur)

De Gele Rivier is bevrozen

In de reeks:
Een Vlaams jongetje raakt gefascineerd door zijn excentrieke tante, die als non voor de missie in China werkt.
Onderwerp
Familie, Missionarissen
Titel
De Gele Rivier is bevrozen
Auteur
Leo Pleysier
Taal
Nederlands
Uitgever
Amsterdam: De Bezige Bij, 1993
147 p.
ISBN
90-234-3292-4

Besprekingen

Leo Pleysier : De Gele Rivier is bevrozen

Leo Pleysier

De Gele Rivier is bevrozen

1993

In 1989 vond Leo Pleysier in Wit is altijd schoon de meest aangewezen vorm om te schrijven over wat er van zijn Kempense afkomst aan hem was blijven kleven. Hij reproduceerde haast zonder eigen tussenkomst het taalidioom van zijn moeder, een ratelende monoloog over haar dagelijkse leven en haar begrafenis, ook toen ze al thuis opgebaard lag. Haar taal illustreerde op een niet te evenaren manier haar leven en haar levenswijze, de taal zette dat leven te kijk zoals Pleysier het wilde. Het procédé plaatste hem op het spoor naar gelijkaardige ondernemingen. In De kast (1991) liet hij zijn zus luidop over hun verleden mijmeren, en in De Gele Rivier is bevrozen (1993) kwam zijn tante Roza aan het woord, missiezuster. (De drie verschenen samen als Drie vrouwen in 1998.)
Tegen de zin van haar ouders in ging Roza naar het klooster, en vlak na de Tweede Wereldoorlog werd ze naar het woelige China gestuurd. Verjaagd …Lees verder

De tante van een Vlaams jongetje vertrekt als missiezuster naar China. Haar schokkende brieven van verre worden door zijn moeder voorgelezen. Ook brengt de intrigerende tante haar verlof door bij het gezin. De titel van het boek is ontleend aan een van tante Roza's brieven vol plechtstatige formuleringen. De correspondentie gaat voort totdat de ik-figuur, inmiddels huisvader, beschrijft hoe zijn tante vertrekt voor haar laatste reis. Naast de brieffragmenten bevat de roman even prachtige beschrijvingen van het verschijnsel 'non' en weergaven van dialogen tussen de gezinsleden waarin het nodige commentaar op de excentrieke tante gegeven wordt. Deze 'montage' heeft geleid tot een zeer geslaagde, elegante roman vol humor en emotie. Vooral de wijze waarop de auteur de mysterieuze tante vanuit het jongetje heeft getekend, is onvergetelijk. Formaat tussen paperback en pocket; kleine druk. Eerder verscheen o.m. 'Wit is altijd schoon' dat genomineerd werd voor de AKO-literatuurprijs.

Over Leo Pleysier

CC BY-SA 4.0 - Foto van/door Michiel Hendryckx

Leo Jozef Theresia Pleysier (Rijkevorsel, 28 mei 1945) is een Nederlandstalig Belgisch schrijver. Hij werd geboren in Rijkevorsel in de Antwerpse Kempen, en woont daar anno 2020 nog steeds.

In zijn verhalende prozawerk onderzoekt hij zijn verhouding tot zijn geboortestreek en zijn familieleden. Angst, eenzaamheid, nestwarmte, geweld, de veranderende tijdgeest, isolement en verbondenheid tussen mensen zijn enkele terugkerende thema's. Pleysiers romans zijn emblemata van de menselijke conditie. Ze bevatten tussen de regels ook heel wat tijds- en maatschappijkritiek.

Zijn eerste boeken (Mirliton en Niets dan schreeuw) zijn experimenteel van taal en compositie en ik-gericht. Gaandeweg heeft de auteur zijn horizon verruimd: van zijn eigen streek (Waar was ik weer?) naar Engeland (Shimmy), Afrika (Zwart van het volk), India en China (De Gele Rivier is bevrozen, De trousse).

Wit is altijd schoon (1989), wa…Lees verder op Wikipedia