Boek Nederlands

Dienstreizen van een thuisblijver

Maarten 't Hart (auteur)

Dienstreizen van een thuisblijver

Maarten 't Hart (auteur)
In de reeks:
Het boek opent met een rondleiding door Maassluis, waar 't Hart opgroeide, en het mondt uit op de begraafplaats van diens woonplaats. Daar heeft hij een afspraak met een zekere Tobias Todt, een Duitse fotograaf die uit een ander tijdperk lijkt gekatapulteerd en hem aan zijn sterfelijkheid herinnert. Tussen die twee uitersten bevinden zich nog zestien andere hoofdstukken.
Extra onderwerp
AUT 't Hart, Maarten
Titel
Dienstreizen van een thuisblijver
Auteur
Maarten 't Hart 1944-
Taal
Nederlands
Editie
4
Uitgever
Amsterdam: De Arbeiderspers, 2011
319 p.
ISBN
9789029573580 (paperback)

Besprekingen

Het is opvallend hoezeer begin en slot van autobiografische geschriften amper ontsnappen aan wat je een ‘kalenderlogica’ zou kunnen noemen: de eerste levensjaren dienen als vertrekpunt van de tekst en er wordt afgesloten met een beschouwing over de (eigen) sterfelijkheid. Zelfs gedoodverfde postmodernist Atte Jongstra kon het in zijn Klinkende ikken: bekentenissen van een zelfontwijker (2008) niet laten om zich aan die logica te onderwerpen: de eerste drie hoofdstukken spitsen zich toe op de naam van de auteur, diens zelfkennis en jeugd in Terwispel, om te besluiten met beschouwingen over de persoonlijke sterfelijkheid. Ook Maarten ´t Harts Dienstreizen van een thuisblijver (net als Klinkende ikken in de reeks ‘privé-domein’ gepubliceerd) ontsnapt niet aan die logica. Het boek opent met een rondleiding door Maassluis, waar de schrijver opgroeide, en het mondt uit op de begraafplaats van diens woonplaats, waar ´t Hart een afspraak heeft met een zekere Tobias Todt, …Lees verder
Dit boek is een zeer lichtvoetige Maarten ’t Hart. Uit deze autobiografische impressies blijkt hij een thuisblijver die zich onttrekt aan de hem opgelegde dienstreizen ('Lesereisen'), de uitgeversacties ter promotie van zijn boeken in binnen- en buitenland. Ook herinneringen aan zijn jeugd spelen een rol. Zijn enige troost is ‘échte muziek’, dat wil zeggen: geen popmuziek, maar klassieke muziek. Daarover vertelt hij met enthousiasme en met grote kennis van zaken. Zijn muziekvoorkeuren lopen als een rode draad door deze bundel en zijn de lezenswaardigste passages. De toon van deze bundel is humoristischer dan die in zijn romans. Hij drijft de spot met andere schrijvers. Soms op het venijnige af. Ook zelfspot ontbreekt niet. Hij staat ambivalent tegenover zijn geboorteplaats Maassluis: hij wordt daar met een wereld geconfronteerd die radicaal verdwenen is. Geen diepgravende bundel, maar wel een met veel informatie over muziek en op veel plaatsen zeer hilarisch. Dit boek past terecht in …Lees verder