Boek
Nederlands

De kunst van het crashen

Peter Verhelst (auteur)
+1
De kunst van het crashen
×
De kunst van het crashen De kunst van het crashen

De kunst van het crashen

Peter Verhelst (auteur)
Titel
De kunst van het crashen
Auteur
Peter Verhelst 1962-
Taal
Nederlands
Editie
2
Uitgever
Amsterdam: Prometheus, 2015
299 p.
ISBN
9789044628036 (paperback)

Besprekingen

'Een ode aan vermiste mensen'

Dinsdag 23 april 2013. Op de E40 verliest een vrachtwagen een wiel. Peter Verhelst kan het tollende ding niet ontwijken, zijn auto gaat drie keer over de kop. De schrijver beleeft de bijna-fatale crash tot in het kleinste detail. Behalve drie seconden, die lijken voorgoed gewist. In De kunst van het crashen vult hij dat gemis.

"Ik weet nu wat kil geweld is en hoeveel geluk een mens moet hebben. Mijn auto botste nergens tegenaan en de vrachtwagen denderde niet over me heen, anders was ik herleid tot confituur. Natuurlijk had dat ongeval invloed op mijn verdere leven. Ik neem nu iets bewuster afscheid van mijn geliefden, want ik weet hoe kwetsbaar alles is."

"Een paar jaar geleden beleefde ik een kleine existentiële crisis. 'Werken is het enige wat ik doe', piekerde ik. 'Ik schrijf en maak theater, dag in, dag uit.' Later kwam het besef: 'Dat zijn wel díé momenten waarop ik voel dat ik leef.' Ik ben er om dingen te maken en heb het voordeel dat ik restanten van mijn tijd overhoud met mijn romans, poëzie en theater. Daardoor heb ik niet het gevoel dat de tijd weg is, wel dat hij waanzinnig snel vliegt.

"Maar op het moment van mijn auto-ongeluk, vertraagde hij fenomenaal. De airbags sloten me van de buitenwereld af, waardoor mijn bewustzijn vergrootte. Ik kan niet zeggen hoeveel seconden de cra…Lees verder

De beweging in de spaties

Aan het eind van De kunst van het crashen citeert Peter Verhelst Francis Bacon die beweert dat zijn schilderij Painting (1946) ontstond 'as an accident' - te vertalen als 'als een ongeval' of 'per toeval'. Ook De kunst van het crashen combineert beide betekenissen. In de tijd die nodig is om een auto drie keer over de kop te laten tollen, ontstond dit verhaal. Sofie Gielis

Op Peter Verhelsts website prijken foto's van een autowrak. Een auto die op de E40 struikelde over een vrachtwagenwiel, drie keer over de kop ging en de auteur die erin zat hardhandig ondersteboven liet landen. De foto's staan in een opmerkelijk rijtje elementen die een rol spelen in De kunst van het crashen: verkeersinformatie die het ongeval sec samenvat, het schilderij Gorilla with microphones (1947-'48) van Francis Bacon, de fotoreeks van een klapwiekende vogel Flying vulture (1887) van Eadweard Muybridge en een afbeelding van het spookeiland Sandy.

Verhelsts werk walst wel vaker met beeldende kunst, maar hier krijgen de werken een bijzondere rol: bewijslast. Ze bewijzen niet, zoals de wrakfoto's op het eerste gezicht doen vermoeden, wat heeft plaatsgevonden maar getuigen net van wat niét heeft plaatsgevonden. Het zijn blijken van wat had kunnen zijn of nooit zal zijn, van wat ontsnapt in de kieren van de tijd en waar je slechts een glimp van opvangt in de paniekmomenten …Lees verder

In april 2013 vliegt Verhelst (1962) drie keer met zijn auto over de kop. Het is een wonder dat hij nog leeft. En gelukkig maar, want na het zien van de brokstukken van zijn auto bedenkt hij de opzet voor deze prachtige roman. Van brokstukken van verhalen wordt opnieuw een groot verhaal gevormd, met alle problemen van dien. De verschillende brokken verhalen lijken allemaal iets met het leven te maken hebben en spelen zich af in allerlei tijdslagen. Van een jongen die schildert in een dierentuin gaan we naar een jungle, om vervolgens te lezen over een vliegtuigongeluk en uit te komen bij het eiland Sandy. Op dat eiland krijgen alle vermiste mensen die verloren gaan een plek, maar ook de dodo’s, sabeltandtijgers en de sokken die na elke wasbeurt verdwijnen. Het eiland staat symbool voor de tussenplek waar Verhelst was gedurende de drie seconden die verloren zijn gegaan tijdens de crash. Verhelst probeert het grote ontroostbare verlangen naar aanwezigheid te dichten door telkens iets aan…Lees verder

Over Peter Verhelst

CC BY-SA 4.0 - Foto van/door Filip Naudts

Peter Roger Arthur Marcel Verhelst (Brugge, 28 januari 1962) is een Vlaams dichter, romancier en theatermaker.

Verhelst debuteerde in 1987 met de dichtbundel "Obsidiaan". Zijn eerste roman, "Vloeibaar harnas" volgde in 1993. Hoewel hij binnen de literatuurwereld bij zijn debuut erkenning kreeg, bleef hij nog geruime tijd leraar Nederlands en Engels in de Brugse hotelschool Ter Groene Poorte. Zijn grote doorbraak kwam in 2000 met zijn roman Tongkat, waarmee hij zowel de Gouden Uil en de Jonge Gouden Uil in België, als de F. Bordewijkprijs in Nederland won. Voor zijn hele oeuvre won hij in 2018 Sybren Poletprijs. Verhelst was de eerste winnaar van deze nieuwe prijs voor experimentele Nederlandstalige schrijvers. De jury prees Peter Verhelst als "een magistrale oeuvrebouwer " en als " de ontwerper van een literair labyrint dat blijft groeien in eenheid en verscheidenheid, waarin je eindeloos kunt dwalen, of een van de vele uitgangen kunt nemen, maar de eindbes…Lees verder op Wikipedia