Boek
Nederlands

Zon : gedichten

Peter Verhelst (auteur)
+1
Zon : gedichten
×
Zon : gedichten Zon : gedichten

Zon : gedichten

Peter Verhelst (auteur)
Vernieuwende poe͏̈zie, dicht bij proza, met als steeds terugkerend thema het licht dat de liefde kleurt.
Titel
Zon : gedichten
Auteur
Peter Verhelst 1962-
Taal
Nederlands
Uitgever
Amsterdam: De Bezige Bij, 2019
122 p.
ISBN
9789403167701 (paperback)

Besprekingen

Hier zijn de leeuwen

Dat poëzie autonoom is en alleen naar zichzelf verwijst, is een moeilijk houdbaar standpunt: dichters werken met taal. En die hoort bij de werkelijkheid. Peter Verhelst stelt scherp op deze kwestie door in zijn nieuwe bundel Zon de taal als machtsinstrument te laten zien.

De zon is een belangrijk topos in de literatuur: ze zorgt voor energie en voor leven, ze wordt met levenskracht, vruchtbaarheid en erotiek geassocieerd. Maar ook met vernietiging. Die is sterk aanwezig in de jongste bundel van Peter ­Verhelst. In het openingsgedicht van Zon lezen we al: 'De wereld/ is een gat dat leger wordt naarmate het zich vult met lichamen.' Er zit veel lichamelijke energie en zinnelijkheid in de eerste cyclus, 'Marines' - en overigens ook in de andere cycli - maar net zo goed wanhoop. In 'Zwarte marine' beschrijft Verhelst bijvoorbeeld hoe de 'wij'-figuren de armen spreiden 'om de wereld te redden'.

Maar dan lezen we: 'Er moet toch iemand zijn/ die ons op het dak zag staan'. De 'wij' wordt een kluwen van identiteiten: 'We lagen over elkaar heen/ tot het niet langer duidelijk was wiens hand wiens mond/ been schouderblad geslacht.' De zon wordt als 'nachtzon' beschreven. Dansen wordt dansen om de dood te bezweren: 'Iemand kwam half op me liggen, wreef…Lees verder

Ook met zijn 16e bundel sinds 1987, de tweede bij de Nederlandse uitgever, kan de West-Vlaamse schrijver (1962) van gedichten, proza en theaterteksten nog imponeren door diverse mogelijkheden te benutten om zijn poëzie anders en spannend te maken. De compositie refereert aan een popsong en is geconcentreerd op vijf standen van de zon in en aan het water. Eerst waren er de golven en meeuwen die pikken in het duister tot het bloed in de zee zonk. Dan betovert het schijnsel zelfs zonnebloemen die door duizenden leeuwen op scherp zijn gezet. Ook andere invallen, verwijzingen naar Pina Bausch en De la Fontaine spelen een rol. De poëzie heeft een groot beeldend vermogen: erotisch en realistisch, niet alleen verheven. De lyriek is zelfs verbonden met politieke strategie. Poëzie lezen wordt niet abstract. Tegenstellingen, verdichting en berichtgeving wisselen met observaties van het licht, waarmee de geliefde wordt aangesproken tot in het bed, de wijn aan de mond. Een afwijkende, prachtige bu…Lees verder

Zware zon

Janita Monna schrijft wekelijks over poëzie voor Trouw.

De bekendmaking ging nét niet met stille trom voorbij, al was die natuurlijk feestelijker gepland, in een theater, met poëzievoordrachten en muziek. Dat ging nu even niet, maar gelukkig was er nog de radio. En zo was maandag in 'Opium' te horen dat Vrouwkje Tuinman de tweede Grote Poëzieprijs had gewonnen. Met het aangrijpende en indrukwekkende 'Lijfrente', dat ze schreef na de dood van F. Starik, haar geliefde. Ze had geduchte concurrentie, van Ellen Deckwitz, Marwin Vos, van debutante Asha Karami, en ook van Peter Verhelst, enige man tussen de vijf genomineerden.

De bundel van de Vlaamse Verhelst, met daarin ook enkele, licht herziene gedichten uit zijn Poëzieweekgeschenk uit 2018, straalt alleen al vanwege het omslag: een oranje vlak, met in het midden een warmgele cirkel. Een titel ontbreekt, maar dat stralend ronde vlak zegt: 'Zon'.

En die zon is overal, magistraal stralend op ongeveer iedere pagina, van lila in de ochtend, tot bloedrood in …Lees verder

Over Peter Verhelst

CC BY-SA 4.0 - Foto van/door Filip Naudts

Peter Roger Arthur Marcel Verhelst (Brugge, 28 januari 1962) is een Vlaams dichter, romancier en theatermaker.

Verhelst debuteerde in 1987 met de dichtbundel "Obsidiaan". Zijn eerste roman, "Vloeibaar harnas" volgde in 1993. Hoewel hij binnen de literatuurwereld bij zijn debuut erkenning kreeg, bleef hij nog geruime tijd leraar Nederlands en Engels in de Brugse hotelschool Ter Groene Poorte. Zijn grote doorbraak kwam in 2000 met zijn roman Tongkat, waarmee hij zowel de Gouden Uil en de Jonge Gouden Uil in België, als de F. Bordewijkprijs in Nederland won. Voor zijn hele oeuvre won hij in 2018 Sybren Poletprijs. Verhelst was de eerste winnaar van deze nieuwe prijs voor experimentele Nederlandstalige schrijvers. De jury prees Peter Verhelst als "een magistrale oeuvrebouwer " en als " de ontwerper van een literair labyrint dat blijft groeien in eenheid en verscheidenheid, waarin je eindeloos kunt dwalen, of een van de vele uitgangen kunt nemen, maar de eindbes…Lees verder op Wikipedia