Boek
Nederlands

Koningslichamen

Pierre Michon (auteur), Rokus Hofstede (vertaler)
Vijf essays met associatief verspringende bespiegelingen over de ontwikkelingsgang van Samuel Beckett, Gustave Flaubert, Ibn Mankli, William Faulkner en Victor Hugo.
Titel
Koningslichamen
Auteur
Pierre Michon
Vertaler
Rokus Hofstede
Taal
Nederlands
Oorspr. taal
Frans
Oorspr. titel
Corps du roi
Uitgever
Amsterdam: Van Oorschot, © 2016
94 p. : ill.
ISBN
9789028261266 (paperback)

Besprekingen

Literatuur als moordwapen

God en de literatuur: voor de Franse schrijver Pierre Michon komt dat op hetzelfde neer. Bij de ongekroonde koning van de Franse literatuur is zelfs de kleinste essaybundel verbaal vuurwerk.

Het schrijverschap is een roeping. Vraag maar aan Pierre Michon, een taalkunstenaar die schrijft alsof zijn zielenheil ervan afhangt. Deze literaire laatbloeier leefde jarenlang van tijdelijke baantjes, was vaker dronken dan nuchter en kreeg geen fatsoenlijke zin op papier, tot de boeken van Faulkner hem op het goede spoor zetten. Op zijn achtendertigste beviel de Franse auteur van een onwezenlijk mooi debuut, dat meteen ook zijn magnum opus werd. Roemloze levens vertelt de levensverhalen van een stel eenvoudige dorpelingen, maar gaat eigenlijk over een man die schrijver wordt door te vertellen over zijn poging om schrijver te worden.

In Koningslichamen brengt ­Michon hulde aan Faulkner, zijn redder in de nood. Deze essaybundel werd in 2002 bekroond met de gerenommeerde Prix Décembre, in Frankrijk bekend als de anti-Goncourt. Voor de titel haalde hij de mosterd bij Ernst Kantorowicz, auteur van The king's two bodies. De Duit…Lees verder

De literaire eeuwigheid is niet voor iedereen weggelegd. Ja, Samuel Becket had zijn doel al snel bereikt, zoals de foto laat zien, maar Flaubert zou pas aan zijn troonsbestijging beginnen met zijn monumentale 'Madame Bovary'. Ook die drie andere zoekers, Ibn Mankli in zijn jachttraktaat uit 1370 of daaromtrent, Faulkner, veelzeggend met zijn half verrookte sigaret, de visionaire humanist Victor Hugo en natuurlijk ook stijlkunstenaar Michon (1945) zelf, immer lijfelijk aanwezig, calculerend dan wel beneveld, hebben te kampen met 'rondtollende tegendelen'. Hoe om te gaan met het voorouderlijk dictaat, met eigenwaarde, met de dood? Vijf flonkerende, scherp vertaalde essays met bespiegelingen op het leven en werk van Beckett, Flaubert, Ibn Mankli, Faulkner en Victor Hugo, met als toegift Hugo's gedicht 'Booz' (uit 'La Légende des siècles'). Deze woekeren als het ware vanuit visuele waarneming en associatief verspringende voorstellingen naar een ambivalente zingeving toe. Wat dan wel weer …Lees verder

Over Pierre Michon

CC BY 3.0 - Foto van/door Gaotian

Pierre Michon, (Châtelus-le-Marcheix, 28 maart 1945) is een Frans schrijver.

Biografie

Pierre Michon groeide op in het departement Creuse als zoon van een dorpsonderwijzeres. Over zijn familiale voorgeschiedenis en zijn vaderloze jeugd schreef hij in zijn debuut Vies minuscules, 1984. Eind jaren zestig studeerde hij aan de universiteit van Clermont-Ferrand. Na een kortstondige carrière als acteur wijdde hij zich fulltime aan de literatuur.

Pierre Michon woont in Nantes.

Oeuvre

In zijn in 1984 verschenen debuut Vies minuscules voert Michon figuren ten tonele uit de arme plattelandsstreek waar hij zelf geboren is en opgegroeid. Zijn personages zijn eenvoudige mensen - familieleden van de verteller, ongeletterde boeren, een aan lagerwal geraakte pastoor, twee broers die elkaar naar het leven staan. Stuk voor stuk worden zij - tevergeefs - bezield door een verlangen naa…Lees verder op Wikipedia