Titel
Het monster van Essex
Auteur
Sarah Perry 1979-
Vertaler
Natasha Gerson Roland Fagel
Taal
Nederlands
Oorspr. taal
Engels
Oorspr. titel
The Essex serpent
Uitgever
Amsterdam: Prometheus, 2017
413 p.
ISBN
9789044634112 (paperback)

Andere formaten:

Besprekingen

Als een serpent de plak zwaait

Eind negentiende eeuw duikt voor de Engelse kust een monster op dat geiten verschalkt en kinderen eet. Een evolutionaire anomalie of gewoon massahysterie? Sarah Perry nam een duik in de geest van de victoriaan en schreef vervolgens een beest van een roman.

De enige die echt treurde om de dood van Michael Seaborne was zijn hond. Michael was een laat-negentiende-eeuwse Londense welgestelde burger met een vrouw en een zoon, maar zoals hij zijn hond streelde, streelde hij zijn Cora nooit. Michael had Cora in feite altijd genegeerd, dus toen hij aan keelkanker stierf voelde zij vooral opluchting en affectie voor Luke Garrett, de dokter die hem tijdens zijn laatste maanden had begeleid. "Eerst hier, dan weg, eerst wel, dan niet", zingt haar zoon Francis wanneer hij de ochtend van de begrafenis de trap afkomt. Ook hij wordt niet geraakt door Michaels dood, want Francis is een beetje een rare jongen, die de pluimen in zijn kussen telt, de Fibonaci-reeks opzegt wanneer hij niet kan slapen en blauwe dingen verzamelt, zoals stenen, schelpen en zelfs een lichtblauw buskaartje.

Het eerste wat Cora doet na Michaels dood is verhuizen, naar Colchester, niet ver van de kust van Essex, waar regelma…Lees verder

Here be no monsters

De Engelse schrijfster Sarah Perry wil een ode aan de gothic novel brengen, maar haar boek doet je eerst schamper lachen en dan verveeld geeuwen.

We zeggen en schrijven het jaar 1893. Hoewel Cora Seaborne hoort te rouwen om haar pas overleden echtgenoot vergt dat toch enige moeite. Haar man was een sadistische bruut die haar geregeld afranselde. Op zich niet netjes, maar Cora genoot tot haar eigen victoriaanse verwarring stiekem wel van wat billenkoek. Om te ontsnappen aan de plichtmatige rouw reist ze samen met haar autistische zoontje Francis en socialistisch aangelegde gezelschapsdame Martha naar Aldwinter, een kustdorpje dat in de ban is van een zeemonster. De komst van een Londense dame beroert de gemoederen in het plekje: de lokale dominee wordt halsoverkop verliefd op de wereldse deerne en wanneer in haar kielzog ook nog een nukkige arts opdaagt, is het gezelschap compleet. Terwijl kinderen verdwijnen, dronkaards aan de lopende band verdrinken en vee verminkt wordt teruggevonden, kletst het drietal er een eind op los. De dominee wil het bijgeloof van zijn kudde beteugele…Lees verder

Engeland, eind negentiende eeuw: een gevleugelde monsterslang zou in de moerassen bij een dorpje in Essex zijn gesignaleerd. Ongelukken met mens en dier in de omgeving worden aan het monster toegeschreven. De vrijzinnige Londense weduwe Cora gaat met haar autistische zoon en haar socialistische vriendin Martha op zoek naar het monster, en naar fossielen die dan de rage zijn. De plaatselijke dominee met wie Cora bevriend raakt, gelooft er niet in, evenmin als in fossielen en Darwin. Zijn aan tbc lijdende vrouw gelooft in de natuur, de chirurg die verliefd is op Cora zweert bij de wetenschap, en de rijke man die valt voor de socialistische Martha, stort zich op de verheffing van de bewoners van de Londense sloppenwijken. Een bijzonder sfeervolle, goed geschreven gothic novel met interessante, sympathieke personages. Naast fijne vleugjes horror, romantiek en humor heeft de auteur, ook mooi de dan heersende ideeën over wetenschap, bijgeloof en socialisme door het verhaal heen geweven. Zee…Lees verder

Geloof in eigen denken

In Essex weten ze wel waar de rampspoed vandaan komt. De vrijgevochten Cora gaat op onderzoek uit.

Het precieze verschil tussen denken en geloven ontglipt me altijd', zegt Cora Seaborne in 'Het monster van Essex', de veelgeprezen tweede roman van Sarah Perry. Ze doet deze bekentenis tegen een dominee, die er geen aanstoot aan neemt. We zijn ongeveer halverwege het boek en halverwege hun zeer tumultueuze vriendschap.

Het is 1893 en de rede staat al ruim een eeuw hoog in het vaandel - in theorie. De dagelijkse werkelijkheid is rijker geschakeerd. Dat merkt de Londense Cora wanneer ze als kersverse weduwe aan de kust van Essex terechtkomt. 'Om rust te zoeken', zo heet het. Maar dat zit er niet in: het dorpje Aldwinter wordt geteisterd door een zeemonster. Niemand heeft het daadwerkelijk ooit gezien, maar toch weten de meeste bewoners zeker dat het er is.

Het is een bijna verfrissend soort paniek voor de stadse Cora. Tot voor kort leefde ze onder de continue terreur van haar echtgenoot. En dan is er nog haar zoon Francis, d…Lees verder