Boek
Nederlands

Herberg der armen

Een Marokkaanse auteur belandt als gastschrijver in Napels in een hallucinerende omgeving waarin magie en werkelijkheid samenvloeien.
Titel
Herberg der armen
Auteur
Tahar Ben Jelloun
Taal
Nederlands
Oorspr. titel
L'auberge des pauvres
Uitgever
Breda: De Geus, 2000
270 p.
ISBN
90-5226-755-3

Besprekingen

Het is krankzinnig hoeveel geweld je moet aanwenden, hoeveel onrecht je de mensen zelf moet aandoen om je te doen respecteren", zegt de docent literatuur Larbi Bennya, die ervan droomt schrijver te worden en als een Marokkaanse Leopold Bloom in het hartje van Fès zijn eigen Ulysses te creëren, het epos van de Maghreb. De dagelijkse zorgen voor het levensonderhoud en zijn gearrangeerde en dus mislukte huwelijk staan als zoveel wettelijke bezwaren het beleven van zijn passie in de weg. De druk van een samenleving waarin geen plaats is voor individualisme en privacy, weegt echter zo zwaar dat hij met beide handen de kans aangrijpt om n.a.v. een concours voor jonge auteurs enkele weken door te brengen in Napels.
Bevrijd van "alle zwarigheid, voetkluisters en banden" zet hij voet aan wal en begint een avontuur in verhalen en legenden, gecentreerd rondom een vervallen gebouw dat de herberg der armen, 'Albergo dei poveri' wordt genoemd. In het verlaten pand woont nog een oude vrouw, Anne…Lees verder
In deze roman doorbreekt een Marokkaanse wetenschapper zijn vreugdeloze bestaan en huwelijk met een lang verblijf in Napels. Daar komt hij het echte leven tegen in de vorm van een vervuilde, maar fascinerende oude vrouw die huist in het souterrain van een gebouwencomplex. De hoofdpersoon tekent de levensgeschiedenis op van de drop-outs die daar wonen. In de stijl van de eerdere romans van de Marokkaanse schrijver (1944) lopen verbeelding, werkelijkheid en magie in elkaar over. De levensverhalen zijn romantisch van aard, in de geest van 'De eerste liefde is altijd de laatste' (1997). De setting is bizar en humoristisch beschreven. De eerdere romans van de auteur blijven echter onovertroffen. In 1987 won de schrijver de Prix Concourt. Hij woont sinds 1971 in Frankrijk.

Over Tahar Ben Jelloun

CC BY-SA 3.0 - Foto van/door Photo Claude TRUONG-NGOC

Tahar ben Jelloun (Arabisch: طاهر بنجلون) (Fez, 1 december 1944) is een Marokkaanse romanschrijver, dichter en essayist. Ben Jelloun volgde zijn eerste schooljaren aan een tweetalige Arabisch-Franse basisschool en vervolgde deze aan het Franse lyceum van Tanger tot zijn 18e jaar. Vervolgens studeerde hij Filosofie aan de Universiteit Mohammed-V in Rabat, waar hij zijn eerste gedichten schreef (samengevoegd in Hommes sous linceul de silence (1971). Tahar Ben Jelloun was filosofiedocent in Tétouan en daarna in Casablanca. Sinds 1971 woont en werkt hij in Frankrijk, waar hij eveneens zijn studie Psychologie oppakte en in 1975 een doctoraat behaald in sociale psychiatrie, waar hij ook zijn werk van maakte.

Ben Jelloun schrijft in het Frans, hoewel het Arabisch zijn moedertaal is. Hij schreef voor diverse tijdschriften en kranten, waaronder Le Monde. Zijn roman Gewijde Nacht (een vervolg op L'Enfant de sable) won de Prix Goncourt in 1987. In 2004 ontv…Lees verder op Wikipedia