Lise Mundus is kinderboekenschrijfster, moeder en echtgenote. Ze is veertig en geniet enig succes. Maar de roem zit haar relatie met de rest van het gezin in de weg: de zorg voor haar kinderen heeft ze grotendeels overgedragen aan de werkster die bij het gezin inwoont en haar echtgenoot is jaloers op haar succes. Lise wordt steeds wantrouwiger en heeft het gevoel dat haar man en werkster een verh
Titel
De gezichten
Auteur
Tove Ditlevsen 1917-1976
Vertaler
Lammie Post-Oostenbrink
Taal
Nederlands
Oorspr. taal
Deens
Oorspr. titel
Ansigterne
Uitgever
Amsterdam: Das Mag Uitgevers, 2022
179 p.
ISBN
9789493248076 (paperback)

Andere formaten:

Besprekingen

Kever onder een vergrootglas

In De gezichten dalen we mee af in de duistere, galopperende geest van een kinderboekenschrijfster die compleet haar greep op de werkelijkheid verliest. De proza van de Deense Tove Ditlevsens schoffelt je onbarmhartig omver.

Voor Tove Ditlevsen (1917-1976) was schrijven "een zeer geheime en verboden bezigheid", "vol schaamte, iets wat je stiekem in een hoekje doet als niemand kijkt". Wellicht zou ze verstomd nog dieper wegkruipen, mocht ze ontdekken hoe haar oeuvre wereldwijd een postume, grootscheepse revival beleeft.

Zo valt haar Kopenhagen-trilogie niet meer weg te denken uit de boekenkast. De delen Kindertijd, Jeugd en Afhankelijkheid toonden de zoektocht van een arbeiderskind naar een evenwichtig en onafhankelijk bestaan. Tot Ditlevsen besefte dat het geluk haar steeds zou ontglippen, vastgereden in vreugdeloze huwelijken (vier in het totaal) en belaagd door depressies. Haar verslaving aan pijnstillers deed haar voorgoed de das om.

In het nu vertaalde De gezichten (1968) zijn de autobiografische componenten opzichtig aanwezig. Maar wéér treft de precisie, de beeldenrijkdom en de vaart waarmee Ditlevsen ons in haar allerminst opbeurende wereld onderdompelt. Dit boek laat…Lees verder

Geen goede moeder

De gezichten is een onthutsend verslag van de psychische ontsporing van een kinderboekenschrijfster.

's Nachts heb je je gezicht niet nodig, dat kun je dan rustig bij je kleren leggen om uit te rusten. Dat betoverende en geestige uitgangspunt van de roman De gezichten van Tove Ditlevsen (1917-1976) ­getuigt van de alledaagse vervreemding die aan al haar werk ten grondslag lijkt te liggen. In haar boeken neigt de Deense schrijfster zowel naar het sociaalrealisme, de literaire stroming waarin haar werk veelal geplaatst is, als naar het existentialisme. Ze schreef net zo sarcastisch over haar liefdeloze moeder en haar ontworsteling uit de arbeidersklasse en ­armoede als over de zinloosheid van het leven vol mislukkingen dat haar daarna te wachten stond.

Toen Ditlevsen in 1976 door eigen hand om het leven kwam, liet ze twaalf dichtbundels, negen verhalenbundels, drie jeugdboeken, zeven autobiografische boeken, zeven romans en drie essaybundels na. In een van haar vier huwelijken was ze kostwinner, ze schreef een brievenrubriek in een krant en ieder Deens huishouden had …Lees verder

Tove Ditlevsen laat zien hoe een geesteszieke de wereld ervaart

De Deense schrijfster Tove Ditlevsen (1917-1976) leidde met een drugsverslaving en vier gestrande huwelijken een bewogen leven. Ze tekende dit genadeloos op in haar veelgeprezen driedelige autobiografie, waarvan in 2020 een Nederlandse vertaling verscheen. Eindelijk is nu haar eerste literaire roman vertaald. Ook De gezichten is gebaseerd op haar eigen ervaringen. De hoofdpersoon is schrijfster en moeder van drie kinderen. Ze is ervan overtuigd dat haar man een affaire heeft met de huishoudster. Ze slikt een overdosis pillen en wordt opgenomen. Haar verblijf in een psychiatrische inrichting en waanbeelden worden scherp neergezet. Ze hoort stemmen in de leidingen en praat met bekenden die er niet zijn. Geen opwekkende literatuur, maar Ditlevsen geeft een overtuigend beeld van hoe een geesteszieke de wereld ervaart: schijn en werkelijkheid lopen in elkaar over. De hoeveelheid als-vergelijkingen is iets te uitbundig ('het was stil als in een kathedraal'), maar verraden haar grote lite…Lees verder

BOEKENBAL Een vrolijke ontsporing

*****

Het druppelt de laatste jaren ‘vergeten’ meesterwerken, romans die alsnog uit de plooien van de literaire geschiedenis worden gered. Niet zelden gaat het om werk van vrouwelijke auteurs, zoals onlangs nog ‘De gelukzalige jaren van tucht’ van Fleur Jaeggy. De volgende ‘beste schrijfster die u nooit las’ staat ondertussen alweer klaar in de hoedanigheid van de Deense Tove Ditlevsen. In haar thuisland is Ditlevsen al jaren ongekend populair, maar haar veroveringstocht buiten de eigen landsgrenzen begon pas twee jaar geleden, met de eerste volledige vertaling van haar Kopenhagen-trilogie. In dat autobiografische drieluik legt ze haar woelige levensloop bloot, van de verlammende eenzaamheid die haar jeugd kleurde tot haar problematische jaren als volwassene. Ditlevsen was maar liefst vier keer getrouwd en had evenveel kinderen bij verschillende mannen. Op latere leeftijd raakte ze verslaafd aan pijnstillers, met een dodelijke overdosis op …Lees verder

Over Tove Ditlevsen

Tove Irma Margit Ditlevsen (Kopenhagen, 14 december 1917 - aldaar, 7 maart 1976) was een Deense schrijfster en dichteres. Van haar literaire proza verschenen in 2020 voor het eerst vertalingen in het Nederlands, van de autobiografische Kopenhagen-trilogie uit 1967-1971: Kindertijd, Jeugd en Afhankelijkheid. In 2022 volgde de roman De gezichten uit 1968.

Levensloop

Kindertijd

Tove Ditlevsen groeide op in de toen verpauperde Kopenhaagse wijk Vesterbro, op de vierde verdieping van een achterhuis aan de Hedebygade. Die straat kwam model te staan voor de roman Barndommes gade (Straat van de kindertijd) uit 1943, die in 1986 werd verfilmd met Sofie Gråbøl in de hoofdrol. Het was een wijk met hoge werkloosheid en armoede, getekend door de wereldwijde economische crisis van de jaren 1930. In Vesterbro is een plein naar haar genoemd: Tove Ditlevsens Plads.

Haar ouders ware…Lees verder op Wikipedia