Boek Nederlands

Ik wou dat ik een pop was

Wally De Doncker (auteur), Harmen Van Straaten (illustrator)

Ik wou dat ik een pop was

Wally De Doncker (auteur), Harmen Van Straaten (illustrator)
  • Vanaf 3-5 jaar
Genre:
Een oude man bekijkt de wereld vanuit zijn eigen poppenkast en constateert dat er veel is veranderd in de loop van zijn leven. Prentenboek met sober ingekleurde sfeervolle pentekeningen. Vanaf ca. 10 jaar.
Titel
Ik wou dat ik een pop was / tekst Wally de Doncker ; ill. Harmen van Straaten
Auteur
Wally De Doncker
Illustrator
Harmen Van Straaten 1958-
Taal
Nederlands
Uitgever
Leuven: Davidsfonds /Infodok, 2002
[28] p. : ill.
ISBN
90-5908-036-X 9789059080362 (hardback)

Besprekingen

Elke dag zit Pros op een stoel voor zijn huisje. Niemand kan zeggen hoe oud hij is. Met heimwee denkt hij terug aan vroeger, toen er nog kinderen op straat speelden en er nog trotse bomen aan de overkant stonden. Nu hebben de mensen geen tijd meer, "ze zijn altijd maar bezig met zichzelf" en ze groeten niet terug. Vroeger is ook de tijd toen zijn vrouw Annie er nog was. Op een nacht komt ze weer bij hem...

Zo samengevat is dit een gewoon verhaal, het wordt echter bijzonder door de poëtische taal en de sfeervolle illustraties. Wally de Doncker doet de lezers regelmatig halt houden bij beeldrijke zinnen die heel suggestief de juiste sfeer oproepen: "Samen met zijn pijp dooft hij de wereld / tot de volgende morgen."; "'s Morgens na de koffie / schuift hij de wereld weer open."; "Pros bijt op zijn pijpje van heimwee naar anders" en "Hij laat buiten een wereld openstaan, / die zonder hem verder speelt." Uit deze beelden komt ook de centrale symboliek naar voor van het poppenspel. Di…Lees verder
Pros is een oude man die al jaren in de straat woont. Elke dag zit hij voor zijn huisje; hij beziet het schouwtoneel van de wereld als een Jan Klaassen-figuur vanuit zijn eigen poppenkast. Pros' vrouw is overleden, maar hij denkt veel aan de tijd dat zij er nog was. De wereld is veranderd tijdens Pros' leven. Nu rijden mensen in auto's en ze kijken 's avonds naar de tv, vroeger reed men met houten karren en speelden de kinderen op straat. Soms verzucht Pros dat hij wou dat hij een pop was zoals op de televisie; dan kreeg hij tenminste aandacht van de mensen. Dit verhaal wordt verteld middels quasi-geschreven tekst in paginavullende tekeningen. De vlotte pentekeningen zijn met aquarel ingekleurd; de sobere kleuren, bruin-roodtinten, blauw-groentinten en grijzen, bevestigen de sfeer en maken het verhaal ingetogen en integer. Kinderen worden meegenomen naar de belevingswereld van een oudere; dit geeft weinig identificatiemogelijkheden voor jonge kinderen. Dit perspectief is op poëtische …Lees verder