Boek
Nederlands

Thuis en nog veel verder

Thuis en nog veel verder

In de reeks:
Titel
Thuis en nog veel verder
Auteur
Willem Vermandere
Taal
Nederlands
Uitgever
Gent: Globe, 2000
223 p.
Aantekening
De 1ste dr. vermeldt als titel op de titelpagina : Thuis en veel verder
ISBN
90-5312-154-4

Besprekingen

De auteur vraagt zich zelf af hoe dit boek eigenlijk moet worden getypeerd: "Hoe noem ik dit geschrijf nu? 'Vroegtijdige memoires' of 'Kroniek van mijn leven', of 'Mijn commentaar op de wereld'." Het zit er alleszins allemaal in, maar in de osmose van deze "vertellementen" ontstaat weer een ander, nog rijker verhaal, dat onmiddellijk aan de lezer zelf appelleert, dat hem op een vaak monkelende, maar daarom niet minder indringende wijze confronteert met het eelt dat we hebben gekweekt "op onze trommelvliezen en op onze ziel". Vermandere mag dan wel over zichzelf schrijven, hij doet dat op een dusdanige manier dat je je als lezer met een minimum aan goodwill met hem gaat vereenzelvigen. Thuis en nog veel verder heeft immers het potentieel in zich van een beklijvende roman met een nagenoeg perfect inleefbare ikfiguur.
De schrijver neemt je mee naar zijn kindertijd, stoot op zijn katholieke verleden en leraarschap. Hij bedenkt hoe hij van die laatste twee is losgekomen, en uite…Lees verder

Over Willem Vermandere

CC BY 3.0 - Foto van/door Valère Cools

Willem Vermandere (Lauwe, 9 februari 1940) is een Vlaams kleinkunstenaar, schrijver, dichter, beeldhouwer, levensfilosoof, zanger, gitarist, basklarinettist en schilder.

Vermandere zingt steevast in zijn West-Vlaamse dialect. Zijn bekendste nummers zijn Klein ventje van Elverdinge, Lat mie maar lopen, Als ik zing, Blanche en zijn peird, Bange blankeman, Duizend soldaten, La Belle Rosselle en Ik plantte ne keer patatten.

Biografie

Willem Arthur Vermandere werd geboren in 1940 in Lauwe, nu een deelgemeente van Menen. Hij groeide op in muzikale sferen tussen zijn moeders keuken en de werkbank van vader-wagenmaker-klarinettist. Hij stapte zelf al heel vroeg mee in de dorpsharmonie Sint-Cecilia. Willem leerde Grieks en Latijn, maar was meer geboeid door de gitaar. Later begon hij melodietjes te componeren en zette gedichtjes op muziek. Op latere leeftijd studeerde Verman…Lees verder op Wikipedia