Reviews

Na Stiletto libretto, bekroond met de Diamanten Kogel, begeeft Bavo Dhooge zich verder op het pad van de filmisch flitsende, satirische en actievolle thriller die hoe langer hoe meer op maat geknipt lijkt voor de Amerikaanse boekenmarkt. Niet verwonderlijk dat ook in Sioux blues het verhaal zich afspeelt in de City of Angels, waar het aantal kleurrijke figuren, variërend van seriemoordenaars tot knotsgekke wereldverbeteraars, nu een keer veel hoger ligt dan in de Vlaamse polders. Dhooge moet zich op een of andere manier wel terugvinden in deze bonte schare van personages, want hij weet ze telkens met veel overtuigingskracht neer te zetten, zodat het absurde en uitheemse voor de lezer al vlug aanvaardbaar en vertrouwd wordt.

Het hoofdpersonage is Sioux-squaw Shappa Crane, een sexy moordwijf, maar zo dodelijk als een zwarte weduwe. Ze wil wraak nemen op de moordenaar van haar minnaar, Cassius Crane, die gedood werd bij een overval op een Wells Fargo Bank. Shappa, di…Read more
Shappa Crane wil wraak nemen op Ron Dark, de ex-politieman die volgens haar haar echtgenoot Cassius heeft doodgeschoten. Deze Cassius was een bankoverval aan het plegen en had al een agent neergeschoten toen er van drie kanten op hem geschoten werd. De buit is in het bezit van Shappa en zij gebruikt een deel om huurmoordenaar Chet aan te trekken om Ron te doden. Deze Chet werkt echter voor een zekere Ray, die nog geld van Cassius te goed heeft en dus belooft Chet Ron met rust te laten als hij het geld van Shappa weet los te krijgen. Afijn, zo gaat het verder, de ene idiote situatie na de andere. De vergelijking met Carl Hiaasen en James Ellroy is eerder gemaakt. Hij gebruikt veel zwarte humor, de dialogen zijn vaak absurd en een aantal personen is heerlijk plat. Maar dit kwamen we ook tegen in 'Stiletto libretto'* en dus is de verrassing nu minder groot. Dhooge bewandelt een gevaarlijke rand: te veel absurditeiten en je neemt het verhaal niet serieus meer. Vooralsnog blijft hij rechto…Read more