Book
Dutch

Haaien aaien

+1
Haaien aaien
×
Haaien aaien Haaien aaien
In series:
Target audience:
6-8 years and up
Anne is bang voor de kleine haaien in het dolfinarium. Later durft ze niet in zee te zwemmen. Haar klasgenootje Teun wel, maar dat had hij beter niet kunnen doen. Vanaf ca. 7 jaar.
Subject
Bang zijn, Haaien
Reading level
AVI 8
Title
Haaien aaien / tekst en ill. Danielle Schothorst
Author
Daniëlle Schothorst
Language
Dutch
Publisher
Tilburg: Zwijsen, 2003
53 p. : ill.
ISBN
90-276-4829-8

Reviews

In de Spetterreeks van uitgeverij Zwijsen verscheen de vijfde reeks met de stilaan vertrouwde Leeslat aanduiding: leeservaring, AVI en thema. Ook deze reeks bevat fantasie- én realistische verhalen van wisselende kwaliteit. Leestechnisch scoren de verhalen van 6 tot 7 op de AVI-schaal.

Haaien aaien is een saai en langdradig verhaaltje over plagen en domme weddenschappen. Anne en Teun zitten bij elkaar in de klas. Ze gaan een dagje naar het dolfinarium en meester Ko vertelt in de bus dat ze ook nog een bezoekje aan hondshaaien zullen brengen. Die kan je volgens de meester zelfs aaien... Anne vindt de idee dat ze haaien zou aaien een beetje griezelig maar als Teun haar verwijt dat ze een bangerik is, wedt ze om haar knikkerverzameling dat ze het wél durft. Ze zal het echter niet moeten bewijzen want de meester raakt gebeten door een haai en het haaien strelen wordt meteen afgeblazen. Na het schoolreisje volgt de klassieke opdracht om een opstel te schrijven over de uitsta…Read more
Teun en Anne gaan met hun klas op schoolreis naar een dolfinarium. Iedereen vindt het voeren van de ongevaarlijke hondshaaien, die ook in de Noordzee voorkomen, nogal griezelig.De meester moet eerst en wordt zelfs gebeten, maar niet erg. Na afloop, aan het strand, daagt 'stoere' Teun Anne uit om in zee te gaan zwemmen. Teun wedt om Anne's knikkers. Zelf gaat hij echter tekeer als een mager speenvarken als een kwal hem prikt. Van zijn stoerheid blijft dan weinig over. Dit boekje vraagt een gemiddelde literaire ervaring o.a. vanwege de wisseling van locatie in het verhaal. De twaalf eenvoudige, dikomlijnde zwarte illustraties in gewassen inkt en pen en in een wat naïeve stijl voegde de auteur paginagroot aan haar tekst toe om nog eens te laten zien wat al verteld wordt.